RSS

กรณี “ธุดงค์ธรรมชัย” ของวัดธรรมกาย ในมุมมองของผม

05 Apr

เมื่อคืนผมได้ทวีตเรื่อง “ธุดงค์ธรรมชัย” ของวันธรรมกายไปครับ ซึ่งเรื่องนี้เป็นที่ถกเถียงกันมากตาม Social Network ต่างๆ

ตอนแรกก็ไม่กะว่าจะเขียนในบล๊อกหรอกครับ แต่คิดไปคิดมา เอาที่ได้ทวีตมาเก็บไว้ในบล๊อกดีกว่า

มีเขียนผิดบ้าง  ลองอ่านดูนะครับ … อ่อ อ่านจากล่างขึ้นบนนะครับ เพื่อที่จะได้อารมณ์ของทวิตเตอร์ ^ ^

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

[แนะนำ] หนังสือ “กรณีธรรมกาย” โดยท่านพระพรหมคุณาภรณ์

ธุดงค์ไม่ได้แปลว่าเดิน! – ธุดงค์คืออะไร?

 
4 Comments

Posted by on April 5, 2012 in ธรรมะ

 

Tags: , , , ,

4 responses to “กรณี “ธุดงค์ธรรมชัย” ของวัดธรรมกาย ในมุมมองของผม

  1. เหลง

    April 10, 2012 at 10:41

    ธรรมกายมันเป็นนักบวชนอกพระธรรมวินัยตั้งแต่ที่มันบอกว่า พระนิพพานเป็นอัตตาแล้วครับ ส่วนกิจกรรมทุกอย่างต่อมาคิดเอาเถิดจะเป็นสิ่งที่พระพุทธองค์พาทำไหม คิดเอาเถิด กุหลาบที่โรยก็พระเป็นคนบอกให้โยมมาโรย โยมไม่ได้ทำเองเหมือนตอนที่พระพุทธองค์เสด็จไปเมืองเวสาลี และอีอย่างที่เค้าทำเค้าคิดว่าเค้าเป็นพระพุทธเจ้าหรอถึงกล้าทำในสิ่งที่ชาวเมืองเวสาลีสักการะพระพุทธองค์

     
  2. Ron

    January 11, 2013 at 00:16

    เป็นโลกวัชชะ ทางโลกติเตียน รบกวนชาวบ้าน ถ้าพระพุทธเจ้ายังทรงดำรงขันธ์ก็คงต้องเพิ่มเป็นสิกขาบทแน่นอน

    แต่จะว่าไป คณะสงฆ์ ก็น่าจะปรับอาบัติได้นะ ถึงแม้ว่าจะไม่มีในสิกขาบท 227 ข้อ
    เหมือนกรณี คณะสงฆ์ปรับอาบัติพระอานนท์ตอนปฐมสังคายนา หลายข้อเช่น ขวนขวายให้มีภิกษุณี หรือ ไม่ยอมอาราธนาพระพุทธเจ้าให้ดำรงขันธ์ต่อไปจนตลอดอายุกัปทั้งๆที่พระพุทธเจ้าได้บอกใบ้หลายครั้งแล้ว เป็นต้น ทั้งๆที่เรื่องเหล่านี้พระพุทธเจ้า ก็ไม่ได้ตั้งเป็นสิกขาบท 227 ข้อเช่นกัน แต่คณะสงฆ์ก็มีอำนาจในการปรับอาบัติได้

    แต่ทั้งนี้พระอานนท์เป็นบัณฑิต แม้ว่าท่านจะไม่เห็นด้วยกับข้อกล่าวหาและมีเหตุผลชี้แจงได้ทุกข้อ แต่ท่านก็ยอมแสดงอาบัติ ถ้าเป็นธรรมกายคงค้านหัวชนฝาอย่างเดียวไม่ยอมรับเป็นอาบัติแน่ๆ

     
    • Trang Suwannasilp

      January 11, 2013 at 08:48

      เคยอ่านหนังสือ กรณีธรรมกาย โดยพระพรหมคุณาภรณ์มั้ย สนุกดีที่เดียวเลยหล่ะ

       
  3. Ron

    January 13, 2013 at 11:22

    เคยอ่านผ่านๆนานมาแล้วหละ แต่จำไม่ค่อยได้แล้ว

    แต่สมัยพุทธกาลพระพุทธเจ้าท่านละเอียดอ่อนมากนะ อาบัติบางอย่างนี่เป็นเรื่องเล็กไปเลย เมื่อเทียบกับกรณีธรรมกาย เช่น มีพระไปบิณฑบาตรที่โรงทานทุกวัน จนเจ้าของโรงทานเห็นจนจำได้ แล้วรู้ไปถึงพระพุทธเจ้า ท่านก็ตั้งเป็นสิกขาบทไม่ให้ทำเช่นนั้น หรือ เรืืองไม่ให้ตัดต้นไม้ แม้ว่าต้นไม่จะไม่มีจิตวิญญาณ (ตัดไปก็ไม่ถือว่าเป็นการฆ่าสัตว์) แต่ชาวบ้านสมัยนัันคิดว่า ต้นไม้มีจิตวิญญาณ ท่านก็ไม่ให้ทำเพราะทำตามสมมุติเพื่อให้อยู่ร่วมกันได้ (เรื่องอาบัติพรากของเขียวนี่ สมัยพระพุทธเจ้าองค์ที่แล้วก็มีเหมือนกัน)

    ถ้าพวกธรรมกายไปเกิดในสมัยพุทธกาลคงได้เป็นภิกษุอาทิกัมมิกะ (ต้นเหตุที่เป็นที่มาของอาบัติ) หลายเรื่องแน่เลย และศีลก็คงมีไม่ต่ำกว่า 227 ข้อแน่ๆ

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: