RSS

อดีตชาติของพระองคุลิมาล

06 Jan

เราทุกคนรู้จักพระองคุลิมาลดี แต่เราไม่ค่อยทราบกันว่า ท่านมีอดีตชาติอย่างไร … ลองมาฟังอ่านกันนะครับ

พวกเราคุ้นกับคำที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า “เราหยุดแล้ว แต่ท่านยังไม่หยุด” จริงๆแล้วคำนี้เคยช่วยให้องคุลิมาลกลับใจได้มาก่อนในอดีตชาติ พระพุทธองค์เลือกคำนี้มากล่าวกับองคุลิมาล เพราะ คำนี้สามารถสะกิดใจองคุลิมาลได้

เรื่องที่ผมเขียน ผมสรุปใจความมาจากหนังสือ  ๘๐พระอรหันต์ ฉบับสมบูรณ์ สำนักพิมพ์บันลือธรรม

ขอบคุณรูปจาก ลิ้งนี้ครับ http://uauction.uamulet.com/AuctionDetail.aspx?bid=286&qid=10666

******************************************************************

ปรนนิบัติพระปัจเจกพระพุทธเจ้า ทำให้มีกำลังมาก

ในสมัยหนึ่ง ที่โลกว่างจากพระพุทธเจ้า พระองคุลลิมาล ได้เกิดเป็นชาวนา

วันหนึ่งมีพระปัจเจกพุทธเจ้าองค์นึงเดินเปียกฝนผ่านมา ชาวนานั้นได้ก่อไฟถวายและผึ่งจีวรให้ท่าน ด้วยอำนาจแห่งกุศลนั้น ทำให้ ท่านเป็นผู้เพียบพร้อมด้วยกำลังกายและปัญญาในทุกๆที่เกิด และ ในภพสุดท้าย พระองคุลิมาลก็มีกำลังเท่าช้าง ๗ เชือก

******************************************************************

ริเริ่มถวายสลากน้ำนมสด สมัยพระพุทธเจ้ากัสสปะ

สมัยพระพุทธเจ้ากัสสปะ พระองคุลิมาลได้เป็นผู้ริเริ่มถวายสลากภัตน้ำนมสด ให้โรงไฟ (สำหรับผิงในฤดูหนาว) ถวายไฟ ฟืน เป็นต้น เพื่อบรรเทาความหนาวของพระภิกษุ ด้วยกุศลเหล่านี้ ท่านจึงเป็นผู้มีกำลังมาก

******************************************************************

เคยกินเนื้อมนุษย์ พระโพธิสัตว์สอนให้เลิกกิน

สมัยหนึ่ง พระองคุลิมาลได้เกิดเป็น พรหมทัตราชกุมาร ในกรุงพาราณสี ร่วมสำนักเดียวกับพระโพธิสัตว์(พระพุทธเจ้าในชาตินั้น)นามว่าสุตโสมราชกุมาร ท่านทั้งสองเป็นสหายกัน

ต่อมาท่านทั้งสองก็ได้เป็นกษัตริในนครของตัวเอง

พระเจ้าพรหมทัตนั้น ชอบกินเนื้อมาก วันใหนไม่มีเนื้อท่านจะเสวยอาหารไม่ได้ อยู่มาวันนี้มีสุนัขแอบเข้าไปกินเนื้อในครัว พ่อครัวกลัวมาก เพราะว่า ไม่มีเนื้อไปทำอาหารให้กษัตริย์ จึงรีบเข้าไปหาซื้อในตลาด แต่ว่า หาซื้อไม่ได้ … เขากลัวตาย เลยเข้าไปในป่าช้า ตัดเอาเนื้อขาของศพ มาปรุงอาหารถวายพระเจ้าพรหมทัต

พระเจ้าพรหมทัตเมื่อได้เสวยเนื้อมนุษย์แล้วทรงโปรดมาก เรียกพ่อครัวมาถาม เค้นถามความจริงจนรู้ว่าเป็นเนื้อมนุษย์ ท่านจึงตรัสสั่งให้นำเนื้อมนุษย์มาถวายทุกวัน โดยออกอุบายให้ ฆ่านักโทษก่อน เมื่อนักโทษหมด ก็ออกอุบายให้วางทรัพย์ไว้ ใครหยิบก็เป็นโจร โดนจับประหาร พอคนกลัวถุงทรัพย์ ก็ให้พ่อครัวไปดักฆ่าคน

ประชาชนทุกข์ร้อนมาก แต่ไม่มีใครรู้ว่า ใครเป็นโจรฆ่าคน ไปร้องทุกข์กับพระเจ้าพรหมทัต พระองค์ก็ทรงวางเฉย ประชาชนจึงรวมตัวไปร้องเรียนกับเสนาบดี และ เสนาบดีก็สืบทราบจนพบว่า พ่อครัวฆ่าคนนำเนื้อไปถวายพระเจ้าพรหมทัต

เสนาบดีเข้าไปทูลให้พระองค์เลิกเสวยเนื้อมนุษย์ แต่พระองค์ไม่ยอม สุดท้ายพระองค์โดนเนรเทศออกจากนคร แล้วพระองค์ก็ออกไปโจร ค่อยดักฆ่ามนุษย์เอาเนื้อมากิน เป็นจอมโจรนามว่า “โปริสาท”

วันหนึ่งโจรโปรสาท ไปดักฆ่าพราหมณ์ผู้หนึ่งเป็นพ่อค้า คนอารักขาของพ่อค้าพอเจอโจรโปริสาทเข้่าก็กลัว จึงหมอบกราบและปล่อยให้โจรอุ้มตัวพ่อค้าไป แต่ว่า เมื่อโจรไปแล้ว คนอารักขาก็พูดกันว่า เรารับเงินเค้ามาแล้ว ต้องทำงานของลูกผู้ชายให้สำเร็จ และ พากันติดตามโจรไป

โจรเห็นคนอารักขาตามมาทัน จึงกระโดดหนีข้ามไม้ที่กีดขวาง แต่เท้าไม่พ้นถูกตอไม้แทงทะลุ

โจรรู้ว่า หนีไม่พ้นจึงทิ้งพราหมณ์ และ ไปหลบหลังต้นไทร พร้อมบนบานว่า “ข้าแต่รุกขเทวดา ถ้าท่านทำให้แผลข้าพเจ้าหายใน ๗ วัน ข้าพเจ้าจะล้างลำต้นของท่านด้วยเลือดในลำคอของกษัตริย์ ๑๐๑ องค์ ในชมพูทวีปทั้งหมด จักนำลำไส้ล้อมต้น และ จักทำพลีกรรมด้วยเนื้อรสเลิศ”

โจรแอบอยู่อย่างนั้น ไ่ม่ได้กินน้ำกินอาหาร ร่างกายซูบเซียว และ แผลหายใน ๗ วัน เขาคิดเอาเองว่า เป็นเพราะเทวดาช่วย

******************************************************************

ยักษ์สอนมนต์ให้มีกำลัง วิ่งเร็ว และ มีเดชสูง

ครั้งนั้นมียักษ์ตัวนึง จำได้ว่า เคยเป็นสหายกับโจร จึงเข้าไปพูดคุยด้วย และ ได้สอนมนต์ที่ทำให้วิ่งเร็วเหมือนลมพัด และ มีเดชสูง ต่อมา ยักษ์ได้ช่วยโจรจับกษัตริย์มาได้ ๑๐๑ องค์ เว้นไว้แต่พระเจ้าสุตโสม เพราะ โจรโปรสาท เห็นว่า เป็นสหายกัน และ เกรงว่า ชมพูทวีปจะไร้ซึ่งกษัตริย์

รุขเทวดาของต้นไม้เห็นว่า เจ้าโจรนี้จะบูชาเรา ที่จริงเราไมได้ช่วยอะไรเลย แผลของเขาหายเอง เราจะทำอย่างไรดี

รุขเทวดาจึงไปเข้าเฝ้าท้าวมหาราชทั้ง ๔ ขอให้ช่วยห้ามพลีกรรม ท้าวมหาราชก็ไปเข้าเฝ้าพระอินทร์ พระอินทร์บอกว่า ไม่ว่าใครก็ห้ามโจรโปรสาทไม่ได้ ผู้เดียวที่จะห้ามได้ คือ พระเจ้าสุตโสม ผู้เป็นพระโพธิสัตว์

******************************************************************

รุขเทวดาบอกให้โจรไปจับพระโพธิสัตว์

ว่าแล้วรุกขเทวดาจึงแปลงร่างเป็นพระภิกษุ จอมโจรเห็นพระเข้า ก็คิดว่า พระก็เหมือนกับกษัตริย์ จับมาฆ่าจะได้ครบ ๑๐๑ องค์ ว่าแล้วก็ถือดาบวิ่งไล่พระนั้นไป

เค้าวิ่งตามเท่าไหร่ก็ไม่ทัน แม้ว่าจะใช้คาถาวิ่งเร็วดุจลมแล้วก็ตาม จึงคิดว่า “เมื่อก่อน แม้ช้าง ม้า รถ เรายังวิ่งไล่จับทัน แต่วันนี้ว่ิงสุดกำลังก็ยังไม่ทันบรรพชิตผู้เดินไปตามปรกติ ทำไมหนอ? หรือว่า เราต้องพูดให้หยุด ท่านจึงจะหยุด?”

แล้วตะโกนว่า “หยุดก่อนสมณะ”

รุขเทวดาจำแลงตอบ “เราหยุดก่อนแล้ว ท่านนั่นแหล่ะ พยายามหยุดบ้างเถิด”

จอมโจรค้านว่า “บรรพชิตย่อมไม่พูดเท็จแม้เพราะเหตุแห่งชีวิต ท่านกำลังพูดเท็จ ท่านไม่หยุด แต่พูดว่าหยุดแล้ว”

รุกเทวดาจำแลงกล่าวว่า “ดูกร พระราชา อาตมภาพเป็นผู้หยุดก่อนแล้วในธรรมของตน (ตั้งอยู่ในกุศลกรรมบถ ๑๐) ไมไ่ด้เปลี่ยนนามและโคตร (จอมโจรเคยเป็นกษัตริย์นามพระเจ้าพรหมทัต ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น โจรโปริสาท) พวกโจรนั้น นักปราชญ์ท่านกล่าวว่า เป็นผู้ไม่หยุดในโลก เพราะเคลื่อนจากโลกนี้แล้ว ต้องไปเกิดในอบาย หรือ นรกแน่ๆ”

แล้วบอกให้จอมโจรไปจับพระเจ้าสุตโสมะ หากบูชาด้วยพระสุตโสมะ โจรจะได้ขึ้นสวรรค์ ว่าแล้วก็แปลงกายกลับเทวดา

โจรดีใจ คิดว่า เราได้เทวดาช่วยเหลือ และ ไปดักซ่อนตัวรอจับพระสุตโสม โดยไปซ่อนตัวในสระน้ำที่พระเจ้าสุตโสมจะไปทรงน้ำ

******************************************************************

พระโพธิสัตว์ขอให้ปล่อยตัวไปเรียนธรรมก่อน

พระเจ้าสุตโสมะถูกโจรจับได้ และ พระเจ้าโสมมะก็ร้องไห้ โจรกล่าวว่า “ท่านเป็นบัณฑิต มาร้องไห้กลัวตาย นี่ควรแล้วหรอ”

พระโพธิสัตว์ตอบว่า “เราไม่ได้ร้องไห้เพราะคิดถึงตัวเอง ญาติ หรือ ลูกเมีย หรือทรัพย์สินอื่นๆ แต่เราร้องไห้เพราะ ไม่อาจไปตามนัดเพื่อเรียนธรรมกับพราหมณ์ เรารักษาคำสัตย์แล้วทำตามที่ตกลงนัดหมายไม่ได้ เท่ากับเราพูดเท็จ เราจึงร้องไห้”

พระเจ้าสุตโสมะของให้โจรปล่อยพระองค์ไปฟังธรรมก่อนแล้วจะกลับมา แต่โจรไม่เชื่อ พระราชาจึงสาบานว่า จะกลับมา หากแต่โจรคิดว่า “การสาบานไม่ควรแก่กษัตริย์ เราจะปล่อยเขา ถ้าเขาไม่กลับ เราจะกรีดเลือดตัวเองบูชาเทวดา เพราะเราเองก็เป็นกษัตริย์”

พระโพธิสัตว์เสด็จกลับไปฟังธรรม ธรรมนั้นมีใจความดังนี้

ข้าแต่ท่านสุตโตมหาราช การสมาคมกับสัตบุรุษคราวเดียวเท่านั้น การสมาคมนั้นย่อมรักษาผู้สมาคมนั้น การสมาคมกับอสัตบุรุษแม้มากก็รักษาไม่ได้

พึงคบกับสัตบุรุษ พึงกระทำความสนิทสนมกับสัตบุรุษ เมื่อรู้สัทธรรมของสัตบุรุษย่อมมีความเจริญ ไม่มีความเสื่อม

ราชรถที่แต่งวิจิตรดี ยังคร่ำคร่าได้ แม้สรีระก็เข้าถึงความชราได้เหมือนกัน ส่วนธรรมของสัตบุรุษ ย่อมไม่ถึงความชรา สัตบุรุษกับสัตบุรุษด้วยกันย่อมรู้กันได้

ฟ้าและแผ่นดินต่างกันไกล ฝั่งโน้นของมหาสมุทรกับฝั่งนี้ ก็กล่าวว่าไกล

ข้าแต่พระราชา ธรรมของสัตบุรุษและธรรมของอสัตบุรุษทั้งสองนี้ ท่านกล่าวว่าไกลกันยิ่งกว่า

******************************************************************

กลับไปแสดงธรรม ทำให้โจรกลับใจ

พระโพธิสัตว์ฟังธรรมเสร็จแล้ว เสด็จกลับไปหาโจร โจรดีใจมากแต่ก็ประหลาดใจที่เขาไม่กลัวตาย จึงให้พระโพธิสัตว์แสดงธรรมที่ได้ฟังมา โจรฟังแล้วชอบใจ จึงบอกว่า จะให้พร ๔ ข้อ ซึ่งพระโพธิสัตว์ไ้ดขอดังนี้

๑ ขอให้จอมโจรไม่มีโรค มีอายุยืนร้อยปี

๒ ขอให้อย่ากินกษัตริย์เหล่านั้น

๓ จงปล่อยพวกกษัตริย์กลับไปสู่แว้นแคว้นของตน

๔ ขอให้เลิกกินเนื้อมนุษย์

โจรบอกว่า พรสี่ข้อนี้ เขาให้ไม่ได้ให้ขอใหม่ พระโพธิสัตว์จึงสอนว่า ไม่ให้ข้อนี้ เพราะ เนื้อมนุษย์เป็นที่รัก อาศัยความชอบนี้เป็นบาป ห่างจากความดี ท่านจะไม่ได้พบกับสิ่งเป็นที่รัก เพราะท่านฆ่าคนที่รักของคนอื่น

โจรร้องไห้ และ กล่าวว่า ตนเองยอมทิ้งพ่อแม่และราชบัลลังค์มาก็เพื่อเนื้อมนุษย์ทีเดียว

พระโพธิสัตว์จึงทวงคำพูดว่า ท่านไม่รักษาคำสัตย์ที่จะให้พร ๔ ข้อแล้วไม่ให้ และ ยกว่า ตกเองถูกท่านยกให้เป็นอาจารย์ด้วย และ ท่านก็ไม่พรแกเรา ท่านไม่ควรทำร้ายผู้มีพระคุณ

โจรฟังแล้วมีน้ำตานองหน้า ลุกขึ้นถวายบังคมพระบาท ถวายพระพรนั้น

พระโพธิสัตว์ได้ชักชวนให้โจรออกจากป่า ติดตามกลับเข้าไปเจรจากับเสนาบดีและพระราชากรุงพาราณสี (ผู้เป็นโอรสของโจรโปริสาท) ให้ระลึกถึงคุณความดีของอดีตพระราชา สุดท้ายจอมโจรโปริสาทได้กลับเข้ามาครองราชอีกครั้งหนึ่ง

ที่มาของรูปครับ: http://www.rmutphysics.com/charud/scibook/buddhist1/index/2/indexpic83.htm

 
1 Comment

Posted by on January 6, 2011 in ชาดก, ธรรมะ

 

Tags: , , , , ,

One response to “อดีตชาติของพระองคุลิมาล

  1. Trang Suwannasilp

    January 6, 2011 at 01:11

    บทความยาวหน่อยนะครับ ^ ^”

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: